LEYLÂ

Share

<div class=”_5pbx userContent _3576″ data-ft=”{"tn":"K"}”>

 

***
Eylül yaktı içimizi
Ne oldu ki sana Leylâ
Asırlarca baş tâcıydın
Doymadık mı kana Leylâ

İnsanoğlu bir canavar
İflah olmaz ruhsuz duvar
Zalimlerden artık havar
Huzur gelmez câna Leylâ

Daha dördün bitmemişti
Ömrün zora yetmemişti
Minik elin tutmamıştı
Doyasıya kına Leylâ

Masum yüzün bize ceza
Bu devranın kabrin kaza
Acın bize yeter kezâ
Katlin verdi gına Leylâ

Çocuğumun ellerine
Dokunmazım sen yerine
Gözlerinden pek derine
Bakıyorsun bana Leylâ

Artık zulme son vermeli
Bu çirkefi önlemeli
Sapıkları mimlemeli
Hepsi hârda yana Leylâ

Sanmayın ki bunlar hep laf
Kelimeler kurşundan saf
İzzet kalbin kimden taraf
Aklım ermez buna Leylâ

***
02.07.2018
İzzet Irmak/Meram

(Not: Üç yaşındaki çocuğuma bakıp bakıp üzülüyorum. Leyla’nın, Eylül’ün ve daha nice masum yavrunun maruz kaldıkları bu çirkeflik kanıma dokunuyor. Nasıl ifade edeceğimi bilemiyorum. Ağıt yakmaktan başka… Her seferinde, bu son ağıt olsun duasıyla… Ne oldu bize Allah’ım, ne oldu bize…)

Share

1981 Van doğumlu. Yüzüncüyıl Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Mezunu. Milli Eğitim Bakanlığında Öğretmen. Çeşitli dergi, gazete, İnternet sitesi ve platformlarda yazar. Güncel yazılar, gezi yazıları ve öyküler yazmaktadır. Kitap çalışmaları devam etmektedir.