ASIM VE BİZ

Share

 
 
Bir cuma sabahıydı yürüyordum durağa
Gülümsedim gökteki ay yıldızlı bayrağa
Hava birazcık ayaz iki elim cebimde
Beliriverdi birden üç beş çocuk dibimde
Sırtlarında çantalar okula gidiyorlar
Bir yandan hararetle muhabbet ediyorlar
Hızlıca yürüdüler sağımdan ve solumdan
Ne olduysa aniden biri tuttu kolumdan
Özür dilerim amca nerdeyse düşüyordum
Onun eli sıcaktı ama ben üşüyordum
Sorun değil evladım bir şeyin yok değil mi
Cevap vermek yerine koştu gitti iyi mi
Heyt be çocukluk dedim her şey nasıl da güzel
Derken baktım duraktan beni çağırır bir el
Deminki çocuk mu o benimki de tecessüs
Biraz hızlanmaz isem kaçar zâhir otobüs
Koşar adım yürüdüm arka kapıya tâbi
Düşmüş koltuk altımdan Asım ve Biz kitabı
Boş bir yer bulamadım ayakta bekliyorum
Yaşlanıyor muyum ne arada tekliyorum
Buyur amca yerime ben beklerim ayakta
Zaten ineceğim ya bir sonraki durakta
İçten teşekkür ile geçiverdim yerine
O da yanı başımda sesleniyor birine
Getir buraya getir o kitap bu amcanın
Birden aklıma düştü sözü Ali Hoca’nın
Hedefine kilitlen lakin anı unutma
Canan elbet öncedir ama cânı unutma
Kitap bana gelince duygulandım elbette
O afacan gençlerle indim aynı durakta
İtiş kakış acele derken dost olduk sizle
Varsa vaktiniz kuzum bakın buraya hele
Toplandılar başıma girdim hemen mevzuya
Elimdeki bu kitap hediyelikti güya
Hangisine versem ki bir karar veremedim
Kura mı çeksek acep yoksa çubuk mu dedim
Hepimize ver amca hep aynı sınıftayız
Sırasıyla okuruz Akif’i severiz biz
Şaşırdım hâllerine pek sevimli çocuklar
Baktım dönüveriyor ellerinde yapraklar
Öğretmenim deyince gözleri aydınlandı
Bu sefer pek çok soru art arda sıralandı
Zamanımız çok azdı verdim kısa cevaplar
Her bir soru aslında başkasını cevaplar
Artık gitmek vaktiydi topladım ben tasımı
Son bir atılım ile sordu biri Asım’ı
Anlatmadan olmaz da konu pek bir enine
İyisi mi detayı sor sen öğretmenine
Yalnız şunu diyeyim zor günlerdi o günler
Ecdadımız burada can verdi birer birer
Vatan millet aşkını sakın yabana atma
Verseler dünyaları asla ülkeni satma
O karanlık günleri unutmak nerde heyhât
Canlı bir tarih gibi naklediyor Safahat
Çokça okumalı ki yerleşsin beyne şuur
Mehmet Akif dediğin koskoca millî şair
Gelelim son soruya işte Asım sizsiniz
Hayali gerçek kılar bu okuma sevginiz
Vatan namus demektir çiğnetmeyin sakın ha
Zinhar elden giderse bulamayız bir daha
Hakikati görmeye olmalı belki arif
Asım’ı ne de güzel dile getirir Akif:
Asım’ın nesli diyordum ya nesilmiş gerçek
İşte çiğnetmedi namusunu çiğnetmeyecek
 
İzzet Irmak
 
(Şiirde geçen “Asım ve Biz” isimli kitap Değerli Eğitimci Yazar Duran Çetin hocamın kitabı olup bu hatıra Konya günlerime aittir. )

Share

1981 Van doğumlu. Yüzüncüyıl Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Mezunu. Milli Eğitim Bakanlığında Öğretmen. Çeşitli dergi, gazete, İnternet sitesi ve platformlarda yazar. Güncel yazılar, gezi yazıları ve öyküler yazmaktadır. Kitap çalışmaları devam etmektedir.

İzzet IRMAK hakkında 339 makale
1981 Van doğumlu. Yüzüncüyıl Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Mezunu. Milli Eğitim Bakanlığında Öğretmen. Çeşitli dergi, gazete, İnternet sitesi ve platformlarda yazar. Güncel yazılar, gezi yazıları ve öyküler yazmaktadır. Kitap çalışmaları devam etmektedir.

İlk yorum yapan olun

Bir yanıt bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.